| Person | Sentence |
iudex: | quis es tu? |
Caecilius: | ego sum Lucius Caecilius Iucundus. |
iudex: | tu es Pompeianus? |
Caecilius: | ego sum Pompeianus. |
iudex: | quid tu in urbe agis? |
Caecilius: | ego cotidie ad forum venio; ego sum argentarius. |
iudex: | cur tu hodie ad basilicam venis? |
Caecilius: | Hermogenes multam pecuniam debet. Hermogenes pecuniam non reddit. |
Hermogenes: | Caecilius est mendax! |
iudex: | quis es tu? |
Hermogenes: | ego sum Hermogenes. |
iudex: | Hermogenes, quid tu in urbe agis? |
Hermogenes: | ego in foro negotium ago; ego sum mercator. |
iudex: | quid tu respondes? tu pecuniam debes? |
Hermogenes: | ego pecuniam non debeo; amicus meus est testis. |
amicus: | ego sum testis. Hermogenes pecuniam non debet. Caecilius est mendax. |
Caecilius: | tu, Hermogenes, es mendax; amicus tuus quoque est mendax. tu
pecuniam non reddis... |
iudex: | satis! tu Hermogenem accusas, sed tu rem nnn probas. |
Caecilius: | ego ceram habeo; tu signum in cera vides. |
Hermogenes: | êheu! |
iudex: | Hermogenes, tu anulum habes? |
Caecilius: | ecce! Hermogenes anulum celat. |
iudex: | ubi est anulus? ecce! anulus rem probat. ego Hermogenem convinco. |